Eduardo Souto de Moura: Βραβείο Pritzker 2011

 

2000-2003. Στάδιο Braga, Πορτογαλία.

2000-2003. Στάδιο Braga, Πορτογαλία.

Ο πορτογάλος Eduardo Souto de Moura είναι ο νικητής του φετινού βραβείου Pritzker. (Τα βραβεία Pritzker είναι κάτι σαν τα όσκαρ της αρχιτεκτονικής.) Είναι η δεύτερη φορά που το Pritzker πηγαίνει σε Πορτογάλο αρχιτέκτονα, καθώς προηγήθηκε ο Alvaro Siza, ο οποίος υπήρξε μέντορας και συνεργάτης του de Moura.

Ποιος είναι, λοιπόν, αυτός ο κύριος με το δυσπρόφερτο όνομα; (Νομίζω ότι προφέρεται Σόουτου ντε Μόουρα-μπορεί να το επιβεβαιώσει κανένας πορτογαλομαθής;)

Η επιτροπή των βραβείων Pritzker έγραψε για αυτόν: «Η αρχιτεκτονική του Souto de Moura δεν είναι προφανής, επιπόλαιη ή γραφική. Διαπνέεται από ευφυΐα και σοβαρότητα. Το έργο του απαιτεί μια συνάντηση με ένταση και όχι μια γρήγορη ματιά. Και, όπως η ποίηση, είναι σε θέση να επικοινωνήσει συναισθηματικά με εκείνους που θα μπουν στον κόπο να ακούσουν. Τα κτήριά του έχουν τη μοναδική ικανότητα να εκφράζουν εκ πρώτης όψεως αντικρουόμενα στοιχεία: δύναμη και σεμνότητα, λεονταρισμό και διακριτικότητα, θαρραλέα δημόσια εξουσία και μια αίσθηση οικειότητας-όλα αυτά ταυτόχρονα. Για την αρχιτεκτονική του που μοιάζει αβίαστη, γαλήνια και απλή, καθώς και για τη φροντίδα και την ποίηση που εμποτίζουν κάθε μελέτη του, ο Eduardo Souta de Moura λαμβάνει το Βραβείο Pritzker Αρχιτεκτονικής για το 2011.»

2005-2009 Μουσείο Paula Rêgo – Cascais, Πορτογαλία

Η αρχιτεκτονική του χαρακτηρίζεται από μορφολογική λιτότητα και αυστηρότητα, σύμφωνα με τις αρχές του μοντέρνου κινήματος, το οποίο υπηρέτησε πιστά ακόμα και σε εποχές που ήταν ντεμοντέ. Η αφαιρετικότητα των μορφών συνδυάζεται με πολύπλοκες αναφορές στον τόπο, τον χώρο και την γενεσιουργό ιδέα, καθώς και με τη χρήση της αντίθεσης: φως-σκοτάδι, πλήρες-κενό, παλιό-καινούργιο, φυσικό-τεχνητό. Η ευαισθησία που χαρακτηρίζει τα κτήριά του διακρίνεται επίσης στην εκφραστική χρήση των υλικών: σκυρόδεμα, πέτρα, ξύλο, χαλκός.

Το Μουσείο Paula Rego καθώς και το Γήπεδο Braga που εικονίζονται παραπάνω είναι δύο από τα πιο εντυπωσιακά και ευρέως γνωστά έργα του. Ωστόσο, θα ήθελα να εστιάσω σε μια μελέτη επανάχρησης μοναστηριού και σε δύο κατοικίες, και ιδιαίτερα στους εσωτερικούς χώρους.

Επανάχρηση και αξιοποίηση του Μοναστηριού Santa Maria do Bouro ως κρατικού ξενώνα, Amares, Πορτογαλία (1989-97)

Κατοικία στη Serra da Arrábida, Πορτογαλία (1994-2002)

 


 

Κατοικία στο “Bom Jesus”, Braga, Πορτογαλία (1989-94)


Φωτογραφίες: Luis Ferreira Alves

 

Χρήσιμο; Μοιραστείτε το!

Share |
 

Το άρθρο γράφτηκε στις 28 / 03 / 2011, από τον συντάκτη Natalia Alexiou, και ανήκει στην κατηγορία αρχιτεκτονική.

, , , , , ,

 

Σχολιάστε αυτό το άρθρο